Literatura nowoczesna - Krzysztof Wolański

Nazywam się Krzysztof Wolański, jestem doktorantem Szkoły Nauk Społecznych PAN. Ukończyłem studia w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych,oraz w Instytucie Filozofii. Ukończyłem 1 SLO na Bednarskiej. Jako że moje zainteresowania sytuują się na przecięciu literatury i filozofii (o ile tego typu rozróżnienie jest w ogóle sensowne) będę starał się w ramach swoich zajęć skupiać się nie tylko na nauczeniu „czytania ze zrozumieniem” (co jest wymogiem maturalnym), ale również na umiejętności dostrzegania w dziele literackim jego konstrukcji i teoretycznej koncepcji, jaka za nim stoi.

Seminarium dla klasy pierwszej

Prowadzone przez mnie zajęcia z literatury nowoczesnej mają na celu raczej pomóc w nabyciu umiejętności, jaką jest lektura, niż przekazać wiedzę o dziedzinie, jaką jest historia literatury (nowoczesnej, jednak wciąż pozostając historią). Chciałbym, aby uczestnicy zajęć po ich zakończeniu byli w stanie wyjść poza rekonstrukcję fabuły po przeczytaniu określonego dzieła i być w stanie powiedzieć o nim coś więcej. Dlatego też nie będę się ograniczał do samej literatury pięknej, a chciałbym dopełniać ją pozycjami teoretyczno- bądź krytycznoliterackimi. Plan zajęć podzielony jest na dwie części. W pierwszej z nich chciałbym dokonać arbitralnego i dość swobodnego przeglądu dzieł literatury nowoczesnej, mającego na celu uwypuklenie wielości możliwości interpretacyjnych oraz zasygnalizowanie roli języka jako tworzywa nie będącego jedynie formą, w jaką ubrana zostaje historia. W drugiej części zaś chciałbym skupić się na narodzinach literatury nowoczesnej, a także na bardziej dogłębnym określeniu miejsca poszczególnych utworów w ramach kultury (stąd utworom poszczególnych autorów towarzyszyć będą konteksty interpretacyjne).

Seminarium dla klasy drugiej

Kontynuacja drugiej części zajęć pierwszorocznych. W dalszym ciągu będę się zajmował narodzinami literatury nowoczesnej, analizując przede wszystkim dzieło drugiego z ojców literatury nowoczesnej – Gustava Flauberta. Następnie starał się będę przyjrzeć rozwojowi owej literatury, aż do jej punktu kulminacyjnego, a zatem awangardy początku XX wieku.